ویدیو/ گزارشی از تمرین ارکستر سمفونیک تهران

به گزارش ایسنا، تالار وحدت این روزها میزبان نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران است که قرار است با رویکرد استفاده از تجارب رهبران میهمان در تازه‌ترین اجرای خود شامگاه سه‌شنبه ۱۵ و چهارشنبه ۱۶ آبان‌ماه به رهبری مازیار یونسی روی صحنه می‌رود. این اجرا «مارش ایرانی» نام دارد و قرار است در آن آثاری از یوهان اشتراووس،‌ فلیکس مندلسون،‌ پیوتر ایلیچ چایکوفسکی، ژان ژاکوب اُفنباخ و همچنین حسین علیزاده اجرا شود.

ارکستر سمفونیک تهران که شهریورماه گذشته به مدت سه شب با رهبری آرش گوران در تالار وحدت روی صحنه رفت و اجرای قابل توجهی را هم ارائه داد،‌ حالا قرار است با رهبری مازیار یونسی ایده‌های جدیدی را بارور کند و ارکستر باز هم نفسی تازه کند.

مازیار یونسی که به تازگی ارکستر «آیسو» را روی صحنه تالار وحدت رهبری کرده بود،‌ حالا چوب رهبری ارکستر سمفونیک تهران را به دست می‌گیرد و اعضای این ارکستر بار دیگر فرصت این را دارند را با رهبری دیگر تجربه‌آزمایی کنند.

با این حال اکنون که این ارکستر در حال تمرین با مازیار یونسی برای دو اجرای پیش روی خود است، یک روز پای تمرین ارکستر نشستیم تا گپ و گفتی با رهبر میهمان ارکسترسمفونیک تهران داشته باشیم.

این گفت‌وگو را اینجا ببینید:

در میانه تمرین ارکستر، وارد تالار رودکی شدیم. به نظر می‌رسید که اعضای ارکستر در حال استراحتی کوتاه هستند. هر کدام از آنها در نقطه‌ای از سالن به سر می‌بردند؛ برخی در حال صحبت با یکدیگر و برخی هم ساز به دست در حال نواختن چند نت ثابت برای تمرین بودند. 

رفته‌رفته به تعداد افرادی که ساز خود را به دست گرفته و به صورت انفرادی به تمرین پرداختند اضافه شد و از جایی به بعد صداها و آواهای مختلف در هم تنیده و گم می‌شد.

اعضای ارکستر به خواست رهبر سر جای خود نشسته و همچنان برخی از آنها نت‌هایی را به صورت انفرادی می‌نواختند. پس از اینکه باگت رهبری در خلا به حرکت درآمد،‌ تمامی اعضا سکوت اختیار کرده و با حرکت بعدی مازیار یونسی، نواختن را آغاز کردند.

بخشی از یک قطعه نواخته شد و در همین زمان رهبر ارکستر ایراداتی را که در کار وجود داشت به اعضا گوشزد کرد و همان بخش دوباره و دوباره و دوباره نواخته شد.

گاه افراد به صورت مشخص خطاب قرار داده می‌شدند و از آنها خواسته می‌شد برای پیدا شدن ایراد، به صورت انفرادی بنوازند. پس از تکرارهای متمادی، در نهایت تمامی نوازندگان باری دیگر در کنار هم نواختن را از سر می‌گرفتند. 

به قطعه پایکوبی از «حسین علیزاده» رسیدیم و در همین زمان فضا پر شد از آوای موسیقی ایرانی و دوباره همان روند تکرار، تکرار و تکرار را شاهدش بودیم.

رهبر ارکستر همواره در هر بخش به نواختن افراد دقت می‌کرد و نکات مختلفی را به آنها گوشزد می‌کرد. آنقدر یک بخش تکرار می‌شد تا در نهایت به آن صدا دهی درست برسند. 

کلیه این اقدامات تلاشی بود برای انجام یک کار گروهی به درست‌ترین نحو؛ درحقیقت تلاشی بود برای همنوازی.

در کنسرت پیش‌روی ارکستر سمفونیک تهران، قطعات «مارش ایرانی» اثر یوهان اشتراووس آهنگساز اتریشی، «سمفونی شماره ۴» فلیکس مندلسون آهنگساز آلمانی، بخش‌های ۱، ۲ و ۴ «دریاچه قو» اثر پیوتر ایلیچ چایکوفسکی آهنگساز روسی، اپرای «بارکارول» از ساخته‌های ژان ژاکوب اُفنباخ آهنگساز فرانسوی و «پایکوبی» اثر حسین علیزاده با تنظیم مازیار یونسی اجرا می‌شود.

انتهای پیام